zondag 26 juni 2011

Ladenkastje gereviseerd

De miskoop
Vanaf het begin vond ik mijn houten Ikea ladenkastje een gruwel. De eerste jaren al wachtte ik met smart op het moment, dat deze miskoop genoeg dienstjaren had gemaakt om hem met goed fatsoen de deur naar de kringloop te wijzen. Later kwam het besef, dat ik ook een ander niet met zo'n draak kon opzadelen. Bovendien was er vele verhuizingen later nog steeds geen geld voor een vervangende kast. Slijten tot op de laatste splinter, werd dus mijn motto.

De ergernis
Het kastje was volledig gemaakt van zacht hout, ook het ladensysteem. De bovenste lade deed het nog enigszins, dus hierin zat ons beddengoed. De andere laden mochten alleen in uiterste gevallen worden geopend. Hierin zat dus linnengoed, dat we niet tot nauwelijks gebruikten. Nauwelijks is helaas niet nooit... dus als er logees kwamen, werd de onderste lade met veel gevloek opengerukt. Normaal schuiven had geen zin meer; de laden vielen er altijd uit. In de loop der jaren, wist ik steeds beter met het kastje te leven, maar de ergernis bleef.

Op een dag...
toen ik toch iets uit het kastje nodig had, ontdekte ik dat het houtje, waarover de onderste lade schoof, los zat. De ontbrekende schroef was niet te vinden, dus dit was een mooi klusje voor de zaterdag... Zaterdag hebben we altijd een schoonmaak- en klusuurtje. Manlief wilde er wel mee aan de slag. "Je hoeft alleen maar dat houtje vast te schroeven, hoor", zei ik nog. Nee, na al die jaren, wilde hij het goed oplossen en mij niet meer horen klagen over dat gloeiende kastje.

De oplossing
Eerst dacht hij aan een metalen schuifmechanisme, maar toen hij de laden zag, stapte hij snel van dat idee af. Vol verwondering bekeek hij de constructie: "een schuifmechanisme van zacht hout ... en dan die plastic schroeven, die er niet eens uit kunnen!!" Eindelijk erkernning voor mijn haatverhouding met het ladenkastje!




"Weet je", zei ik, "de laden mogen er best uit, maar ik zou het omhulsel zo graag daar houden." Want afgezien van alle verwijten, die het kastje voor zijn planken kreeg, waren we toch wel gehecht geraakt aan het bovenblad, dat tijdelijk plek bood aan allerhande rommel, schoon wasgoed of soms zelfs tomatenplanten. Maar laden of niet, we moesten dat linnengoed toch ergens kwijt...

Het resultaat
De foto's van ons heerlijke nieuwe kastje...


De bovenste plank is van twee frontjes gemaakt.
Voor de onderste plank was nog maar één frontje over.

Tijdens de fotosessie bleek Mickey zijn plek al te hebben ingenomen.

Het kastje is in gebruik. Met kat erop.
Want: "Zonder kat komt het niet goed",
aldus Middas Dekkers.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Heb je iets leuks toe te voegen? Gezellig! Plaats hier je reactie. Toon vervolgens aan dat je een echt mens bent (spamfilter). Tenslotte nog even geduld i.v.m. moderatie.