zaterdag 22 december 2012

Zomaar iets wonderlijks: iemand endorsen

Het zal mijn lezertjes hevig ontgoochelen, maar ik doe wel degelijk aan digitale netwerken. Ik zit al jaren op LinkedIn! Met Facebook stopte ik toen ik 100 vrienden had. Met Hyves stopte ik toen het te ingewikkeld werd. LinkedIn kent geen vrienden, maar connecties. Die hoeven niet elke dag te weten wat je hebt gegeten. Die sturen geen kaartje met je verjaardag. Connecties die ken je gewoon. Je kunt waarmaken dat je meer dan 200 mensen kent. Dit even om het goed te praten.





Toch vrees ik dat mijn LinkedIn gebruik niet minder verderfelijk is dan elk ander netwerk. Vol trots laat ik mijn connecties zien hoe mooi ik ben en hoe succesvol. Het wordt pas echt opzichtig, als er skills in het leven worden geroepen. Iedereen begint zich allerlei skills toe te dichten en voor ik het weet, doe ik enthousiast mee. Hetgeen leidt tot het wonderlijkste van alles: het endorsen!

Een broer bevestigt je vakkennis, een vage kennis vindt dat je handig bent met de tekstverwerker, en een studiegenoot kan zich wel voorstellen dat je goed kunt jongleren. Omgekeerd vraagt de computer: wat denk je, weet Pietje veel van wiskunde, en kan Anna goed leidinggeven? Ik heb het ze nooit zien doen, maar wie ben ik om dat niet te bevestigen...

Of het nou werkt of niet, het geeft ons in elk geval de bevestiging die we nodig hebben. Na vraatzucht is nu hoogmoed aan de beurt om eens in het zonnetje te worden gezet. Lang leve onszelf!!

zaterdag 6 oktober 2012

Dag van de leraar

Een dag na dierendag is het de "dag van de leraar". Het is altijd moeilijk om iedereen een plezier te doen, maar zelf ben ik altijd wel gecharmeerd van een kaartje. Vooral de tekst in het rode kader maakt dat ik me bij deze organisatie geen nummer voel!

N.B. Ook over mijn werk blog ik niet ongecensureerd. Ik moet er wel bij zeggen dat ik het hier erg naar mijn zin heb!


zondag 12 augustus 2012

Mijn eerste Cassata!

De laatste tijd ben ik helemaal verslingerd aan het televisieprogramma Rudolphs Bakery. Heerlijk om te zien hoe deze meesterkok in een handomdraai de prachtigste taarten maakt. Je krijgt gewoon zin om de keuken in te duiken en om lekker met je visite te gaan smikkelen... Nu ontbreekt het wel eens aan visite en bovendien kan je zo'n taart niet ongeoefend op een verjaardag serveren. Zodoende maakte ik dit meesterwerk op een rustige zondag, gewoon voor manlief en mijzelf.



vrijdag 6 juli 2012

Doodlopend spoor



















Langs huizen met bloeiende tuintjes
Kippen pikken een graantje mee
En soms liepen wij daar alleen

Waar enkel vogels kwinkeleren
En bladeren geruisloos ruisen
Door het lange gras, groen en paars

Bij de brug die er niet is
Leg ik me vaak even neer
En bewonder het doodlopend spoor

Alles weet jij van mij
Twijfel, hoop en wanhoop
Ik deelde vreugde en verdriet

Soms zei ik: dit is de laatste keer
Maar telkens kwam ik weer
Ik wilde weg en toch weer niet

Kalmte wierp je over mij
Als een zachte deken elke keer
Geruisloos draaide de wereld door

Vele seizoenen gingen voorbij
En steeds weer kwamen wij
Ook al was de tijd soms schaars

Ik kijk naar de overkant van de brug
De brug die er niet is, doodlopend spoor
Stopt ineens, maar gaat toch ergens heen



geschreven rond 6 juli 2012 (afgemaakt op 20 mei 2013)

zondag 10 juni 2012

Solliciteren (vul hier de bedrijfsnaam in)

Gaarne kom ik werken bij [vul de bedrijfsnaam in]
Bij uw bedrijf of stichting, bij twijfel altijd even controleren
Zal ik nooit gehinderd worden door luiheid of tegenzin
Vandaar dat ik bij [vul de bedrijfsnaam in] wil solliciteren

Toen ik uw advertentie zag in het vakblad van mijn branche
Dacht ik meteen: die functie is mij op het lijf geschreven
Dit ambt, ambacht of bezigheid - vervul ik echt met glans
Kerntaak 1 of kerntaak 2 - het is mij om het even

Ik kan mij goed vinden in de missie van het bedrijf
Het werkgebied, de visie of de bedreven wetenschappen
Ontwerpen, ICT, behangen, typen, onderzoeken, praten,  boekhouden, lesgeven, coachen - is mijn favoriete tijdverdrijf
- De niet ter zake doende dingen uit dit lijstje schrappen

Wat mij erg aanspreekt - en dan iets uit de bedrijfsbrochure
Waar [vul de bedrijfsnaam in] niet achter is gebleven
Dit soort projecten zijn wat mij betreft van groots allure
- Let op dat deze alinea niet teveel is overdreven

Mijn analytisch denkvermogen, communicatieve vaardigheden, overtuigingskracht, organisatietalent, kwaliteitsgerichtheid, innovativiteit, excellent schrijftalent en enorme bescheidenheid.....
Zijn een selectie van kwaliteiten die in mij schuilen
Mocht dit bij collega’s leiden tot onzekerheid
Dan kunt u deze werknemers evengoed met mij verruilen!


Geïnspireerd door (zo niet gejat van) "Vul hier de plaatsnaam in" van Kees Torn

In het zonnetje gezet

Vandaag wil ik graag één van de zeven zonden in het zonnetje zetten: vraatzucht.

Eenieder die fruit in zijn tuin heeft, kent het vast wel. Dat gevoel van ontzetting, wanneer je plantjes of boompje zwart ziet van de luizen! Nee, hun vraatzucht kan mij niet bekoren. Wat te doen met dit gespuis? Er was zwaarder geschut nodig, dan een bescheiden busje antiluizenspray. Het grote internet deed enkele suggesties: zeepwater met spiritus, larven van lieveheersbeestjes, en oorwormen.

Spiritus zou vast goed werken, vooral als je daarna je boom even aansteekt. Lieveheersbeestjes larven en oorwormen leek ons toch wat milieuvriendelijker. Deze kon je lokken met huisjes of kant-en-klaar kopen. Maar wat als je duurgekochte larven nu besloten om naar de tuin van de buren te gaan? Wij zijn begonnen met een mooi zelfgebouwd huisje voor de oorwormen.






Nadere inspectie leerde dat de lieveheersbeest-larven al vertegenwoordigd waren. Nu maar wachten tot ze honger kregen. Gelukkig hadden we ons ingehouden met de spiritus! Inmiddels was het luizentuig miraculeuzer wijze verdwenen. Ik zet de vraatzuchtige larven daarom in het zonnetje. Zonder macro-lens, maar laten we het beestje ook niet groter maken dan het is.




En of het huisje heeft gewerkt? Ik heb geen oorwormen gezien, maar zag de lieveheersbeestjes-larven er wel rondkruipen. Dus wie weet...

vrijdag 4 mei 2012

Kant-en-klaar tuinieren

Net als in de keuken, zal ik mij op tuingebied niet snel aan kant-en-klaar wagen. Maar fancy is het natuurlijk wel! Dus ben ik mij te buiten gegaan aan een pakketje met vijf zaadschijven voor 89 cent. Ook dit jaar wordt het tuinbudget weer fors overschreden. Maar kijk eens, wat een tuinierplezier! Even wat labeltjes maken, voordat ik de schijven met aarde toedek. Waar oude visitekaartjes al niet goed voor zijn. Ik houd jullie natuurlijk op de hoogte van het resultaat.


Zaadschijven met diverse kruiden

Een ander kant-en-klaar product is het klavertje-vier. Gekregen op een bruiloft. Het leukste en nuttigste trouwbedankje ooit! De bruidegom zit dan ook in de bloembollen en zaden business. Maar wat hier zo kant-en-klaar aan is? In het pakketje zit geen tuinaarde, maar een aarde-tablet. Wat hip zeg, dat heb ik nog nooit geprobeerd! Echte potgrond schijnt beter te zijn; dat heeft een oud-collega ooit eens wetenschappelijk getest. Ik besluit de proef op de som te nemen. De bolletjes nestelen zich echter met moeite in de karige hoeveelheid grond (zie 2e foto). Het potje is schattig, maar erg mini. Mijn praktische kant wint het van mijn modegevoel, dus de bolletjes zitten inmiddels in ruime aarde in een potje-op-de-groei.



Klavertje-vier-pakketje

De bolletjes nestelen zich echter met moeite in de karige hoeveelheid grond...

Voorjaarstuinmomenten

Terug van weggeweest? De vele ideeën, waarmee ik het jaar begon, werden ondergesneeuwd werden door al het werk, dat gedaan moest worden. Verder heb ik teveel getennisd met mijn computer en moet dus rustig aan doen.

Ik bekokstoof hoe ik met veel bombarie mijn comeback zal maken. Een comeback is de terugkeer van een persoon van algemeen belang, een stijl of mode in het middelpunt van media-aandacht [Wikipedia]. Dat is dus wat overdreven. In plaats van luidruchtig mijn blog binnen te paraderen, plaats ik stilletjes wat tuinmomenten, alsof ik nooit ben weggeweest. Dan kan ik altijd weer stilletjes verdwijnen. Zolang mijn analoge ik maar blijft bestaan.



Samen bloemetjes geplukt bij het spoor.

Nieuwe plantenbak model "oude fietsmand"

Plantenbak die manlief vorig jaar had gemaakt.

Prachtige Afrikaantjes!
Met dank aan mijn schoonmoeder die altijd zaadjes verzamelt.

Kant-en-klaar gekocht: basilicum mag in onze tuin of keuken niet ontbreken!

Stilleven van zaailingen in de vensterbank/bench.
Op de achtergrond de tuin, waarin nog wat stukken braak liggen...
Zaadjes zat, maar wat een werk!