zaterdag 22 december 2012

Zomaar iets wonderlijks: iemand endorsen

Het zal mijn lezertjes hevig ontgoochelen, maar ik doe wel degelijk aan digitale netwerken. Ik zit al jaren op LinkedIn! Met Facebook stopte ik toen ik 100 vrienden had. Met Hyves stopte ik toen het te ingewikkeld werd. LinkedIn kent geen vrienden, maar connecties. Die hoeven niet elke dag te weten wat je hebt gegeten. Die sturen geen kaartje met je verjaardag. Connecties die ken je gewoon. Je kunt waarmaken dat je meer dan 200 mensen kent. Dit even om het goed te praten.





Toch vrees ik dat mijn LinkedIn gebruik niet minder verderfelijk is dan elk ander netwerk. Vol trots laat ik mijn connecties zien hoe mooi ik ben en hoe succesvol. Het wordt pas echt opzichtig, als er skills in het leven worden geroepen. Iedereen begint zich allerlei skills toe te dichten en voor ik het weet, doe ik enthousiast mee. Hetgeen leidt tot het wonderlijkste van alles: het endorsen!

Een broer bevestigt je vakkennis, een vage kennis vindt dat je handig bent met de tekstverwerker, en een studiegenoot kan zich wel voorstellen dat je goed kunt jongleren. Omgekeerd vraagt de computer: wat denk je, weet Pietje veel van wiskunde, en kan Anna goed leidinggeven? Ik heb het ze nooit zien doen, maar wie ben ik om dat niet te bevestigen...

Of het nou werkt of niet, het geeft ons in elk geval de bevestiging die we nodig hebben. Na vraatzucht is nu hoogmoed aan de beurt om eens in het zonnetje te worden gezet. Lang leve onszelf!!