vrijdag 5 augustus 2016

Urlaub bei ons zu Hause (4)

Met lood in mijn schoenen schrijf ik het laatste stukje. Het is voorbij: de vakantiekinderen zijn naar huis en wij zijn alweer bijna vijf dagen met zijn tweetjes. Lees hier wat we de laatste dagen hebben meegemaakt.

Klik hier voor deel 1, hier voor deel 2 en hier voor deel 3.







Freitag 29. Juli

De woonkamer wordt wat kaler, omdat de kinderen al zo grondig hebben ingepakt. Manlief organiseert een activiteit met satéprikkers en elastieken. De jongen bouwt een mooie toren en oppert, dat we dit als rek voor de Bohnenpflanze gebruiken. "Eine richtig gute Idee!" vindt manlief en dat kan ik beamen. De toren krijgt een mooi plekje in de tuin om de erwtenplant.




































's Avonds belt hun moeder. Zoals voorgenomen vertelt hij nog niets over zijn fierljepsprong: ze zullen thuis als verrassing hun medailles laten zien. Ze verheugen zich op de Pfankuchen mit Speck und Käse, die ze thuis zullen krijgen. Oei, wij hebben ook pannenkoeken gepland. Bij navraag door manlief hebben ze hier absoluut geen problemen mee.

Sammstag 30. Juli

Hoera, manlief slaagt er alsnog in om een kampvuurtje te maken. We hebben eerder deze week pogingen gedaan, met veel wind en zonder aanmaakblokjes. Andersom werkt beter en de kinderen zijn enthousiast. We roosteren marshmallows en maken - heel verantwoord - de hele zak leeg. Snoep met gelatine zit tegenwoordig niet meer in ons dieet, maar voor de gelegenheid snoepen manlief en ik wat mee.

Dan wordt er een hut gebouwd. We hebben de kinderen overtuigd, dat dit zonder gereedschap moet gebeuren. Toch wordt het serieus aangepakt: de grond wordt omgespit en voor de palen worden gaten gemaakt met de grondboor. Manlief haalt intussen afgedrukte foto's op in de stad. En ik probeer tussen de bedrijven door een fietsband te plakken. Precies op tijd breng ik de fiets terug: de buren komen terug van hun vakantie. Terug bij de hut: we krijgen uitnodigingen voor een Housewarming Party. Na het eten (Italiaanse: pasta en een Italiaanse tortilla) spelen we een spel, waarbij we ontzettend veel prijzen winnen. We sluiten de avond af met de hilarische achtervolging van de Bluesbrothers.

Een superleuke dag en ik kan zowaar twee dingen van mijn bucketlist afstrepen: kampvuurtje en hutten bouwen. 's Avonds nog even hard werken om 70 foto's in een fotomapje te stoppen.



Sonntag 31. Juli

Na een nachtelijke regenbui bouwen de kinderen de hut weer op: het laminaat van karton wordt vervangen door schuttingpanelen, die eerder als muur fungeerden. Het wordt een winkeltje, waar we allerlei in het geheim gemaakte vouwsels kunnen kopen. Maar eerst vallen we nog uitgebreid in de prijzen. Het pak vouwblaadjes (1000 stuks) is zo goed als op.

De buurvrouw brengt ons chocolaatjes en mini-jampotjes als dank voor het verzorgen van hun kip. Wij bakken koekjes als dank voor het lenen van de fietsen.We vallen nog meer in de prijzen, ik proost met mijn nieuwe origami theekopjes, en de vouwblaadjes zijn alweer zowat op. Honderd blaadjes in 2 dagen tijd. Met zelfgemaakt geld shoppen we nog wat gevouwen vliegtuigjes in hun winkel.

Na de lunch is het onze beurt om uit te delen: we geven het fotoboekje en het Rummikub spel. Beiden zijn een schot in de roos. Ze beginnen gelijk te bladeren en herinneringen op te halen en het boekje gaat 's avonds mee naar bed. Hij glimt als hij de Rummikub ziet. Is dit dezelfde als die jullie hebben? Ja, precies hetzelfde.

De laatste keer dat we koken: pannenkoeken, deze keer door mij gebakken. Manlief informeert hoe ze het hebben gehad en welke maaltijd het lekkerst was. Er worden toch nog een heleboel maaltijden genoemd! Ik ben blij verrast, mijn onzekerheid over onze kookkunsten bleek onnodig! Ik schrijf twee recepten voor ze op: de Nudelsalat en de Kluntchenküche.























Montag 1. August

De laatste dag is aangebroken. We staan iets eerder op dan normaal. De kinderen ontbijten in hun pyjama's en douchen zich daarna om zo schoon mogelijk thuis te komen. Na het ontbijt krijgen ze nog een limonade-ijsje. Ik weet het, een beetje gek, maar dat vinden ze niet erg. De laatste spullen worden bij elkaar gezocht en iedereen gaat nog even naar de WC. Hij moet huilen en manlief troost hem. Ik schrijf dit met een brok in mijn keel.

De auto weer vol met ons vieren en de koffers, we rijden naar het trefpunt.  De kinderen praten nog wat met andere kinderen. Onze teamgenootjes zijn in Hellendoorn geweest en hebben ook een fotoboekje gekregen. De koffers worden ingeladen, de kinderen mompelen tschüs en stappen in. We zwaaien door het raampje en hij huilt alweer. We stappen allebei nog even in om nog een keer afscheid te nemen. De bus rijdt weg. Onze vakantie is naar huis gegaan...

We drinken nog een kopje koffie in de stad om het af te sluiten.

Na een vakantie is het altijd fijn om weer thuis te komen. Na een paar dagen wassen en opruimen gaan we over tot de orde van de dag. Maar deze keer is het wel anders. Het is ineens heel stil en ik mis de gezamenlijke ontbijtjes.



Fietsen over de oude Autobahn.

3 opmerkingen:

  1. Ik heb het graag gelezen, alle belevenissen voor en met jullie twee Duitse logés. Wat een fantastische herinneringen hebben jullie ze gegeven!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Leuk om te lezen, dankje! De kinderen hebben ons ook fantastische herinneringen gegeven!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Leuk om te lezen allemaal! Ik heb net even een paar maanden doorgesneld, lag wat achter... Bijzondere ervaring met die kinderen, leuk gedaan. Groetjes uit Noorwegen!

    BeantwoordenVerwijderen

Heb je iets leuks toe te voegen? Gezellig! Plaats hier je reactie. Toon vervolgens aan dat je een echt mens bent (spamfilter). Tenslotte nog even geduld i.v.m. moderatie.